Hiçbir Şey Seninle İlgili Değil, Her Şey Seninle İlgili…

‘Türkiye’de olsam soğuk bir kış gecesi oldurdu’ diye düşündü, nemli ve sıcak bir Tibet sabahına uyandığında. Zaman algısını kaybetmişti, ne kadar olmuştu oraya geleli 6 ay mı bir sene mi… kendini bulma, aydınlanma isteğiydi onu buraya atan. Her zaman dünyaya başka türlü bakardı. İnsanların uğraşları bazen ona gereksiz, bazen fazla gelirdi. Kendisi de bunca sene çalıştığı hayatı kendisini tatmin etmek için mi yaşamıştı yoksa çevresini mutlu etmek için mi, onu sorguladıktan sonra her şeyi bırakıp oraya gelmişti. Yıllar önce tek başına gittiği Bali seyahatinde ilk aydınlanma deneyimini yaşamıştı. Bunalımlı bir zamanında ani bir kararla atmıştı kendini Bali’ye. Yoga yapmak, biraz herkesten ve her şeyden uzaklaşmaktı gidiş amacı. İstanbul’a dönmeden önceki son yoga dersindeydi. Sabah uykusunu alamamış, karnı kısmen boş bir halde 1 saatlik asana pratiği üstüne Avusturalyalı hocasıyla meditasyon dersine girmişti. Daha önceki meditasyon denemeleri hep düşüncelerle dolu verimsiz denemeler olmuştu. Fakat orada Canggu’da bir teras stüdyosunda grup dersleri alırken kolektif eylemlerin daha güçlü olduğu farkındalığına varmıştı. Önce lotus oturuşu ile başlayan meditasyon, sırt üstü yatar pozisyonda devem ederken, mindfullness denildiğini sonradan öğreneceği o deneyimi yaşamıştı. İlk yüzüne çarpan rüzgarı hissetti ve içi ona ‘ben havayım’ dedi. Sonra sadece sol yanağına gelen güneşi hissetti ve yanağı yanmaya başladı, içi ona ‘ben ateşim’ dedi. Sonra elleriyle hissettiği zeminin farkındalığıyla içi ona ‘ben toprağım’ dedi. En son sağ gözünden istemsiz bir damla yaş aktı ve yüzündeki ıslaklıkla içi ona ‘ben suyum’ dedi. Dört element meditasyonundan habersiz öyle uzanırken farkında olmadan bütün elementleri hissetti ve içi ona son kez ‘ben Tanrıyım’ dedi. Hiçbir şey düşünmüyordu o zamana kadar. Ama Ben Tanrıyım kelimesini beyni anlamak isterken onunla başka bir ses beyninde konuşmaya başladı. ‘Evet sen Tanrısın, yaratan ve yaratıcısın lütfen kendini gör. Ve hiçbir şey seninle ilgili değil, her şey seninle ilgili’ dedi o ses. Sanki hoca konuşmanın bitmesini beklemiş gibi meditasyonu orada durdurdu. Etkilendiği bariz olsa gerek Avusturalyalı hoca geldi ve ona kocaman sarıldı. Sonra yaşadığı o aydınlanmayı İstanbul’daki hayatında kimi zaman kullanabilse de çoğu zaman yine yaşamın karmaşasında kayboldu.